Food Film Festival – De Films

Door cultuur-vakzuster Ellen Krukkert (die overigens ook een heel leuk foodblog heeft!) werd ik geattendeerd op het Food Film Festival. Het FFF is een door de Youth Food Movement opgezet festival, met dus, ja inderdaad, films over eten en ook kookworkshops. De nadruk ligt sterk op slow food en een gezonde kritische blik op massaproductie, en natuurlijk op het feit dat eten gewoon heel lekker moet zijn. Ik liet mijn keuze van dag bepalen door de workshops, en helaas waren de meeste al vol toen ik kaartjes kocht, maar op vrijdag 22 maart kon ik naar Slow Ravioli. Een verslagje daarover is hier te vinden. Om de workshop heen, bezocht ik 2 films. De eerste was Fighting Obesitas, een helaas vreselijk slecht gefilmde en geproduceerde (ja, de technicus in mij raak ik natuurlijk niet zo auw kwijt) docu over overgewicht in de VS, die helaas ook weinig nieuws te melden had. OK, het openingsstukje over de Heart Attack Grill was schokkend, dat wel.

stills uit Canned Dreams

stills uit Canned Dreams

Na de workshop kwam Canned Dreams een documentaire over de herkomst van de ingredienten van een blikje ravioli. Prachtige beelden, heel indringende kleine schetsjes van de levens van de werknemers van de varkensboerderij (Finland) de slachterij (Roemenie) de tarweverbouwer (Ukraine), de tomatenpluksters (Portugal) en een vrouw die in de mijn in Brazilie werkte. De geprotretteerden vertelden hun verhaal op band, terwijl ze op het beeld zwijgend in de camera keken.
Hoe schokkend het gegeven ook dat voor een blikje wat voor 89 cent in de winkel ligt er zoveel kilometer getransporteerd en zoveel uur gewerkt wordt, de kleine verhaaltjes van armoede en dromen en klein geluk bleven nog sterker in mijn hoofd hangen. Canned Dreams dus. Kijken, als je de kans krijgt.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.