Midlife crisis?

Onlangs sprak ik af met 2 zeer geliefde en eloquente oude vrienden van me. ‘Oude’ mag ik heus zeggen in dit geval, aangezien Diederik (beeldend kunstenaar) net en Maarten (docent architectuur)  ruimschoots de 50 gepasseerd is. De één heeft een klein jaar geleden een hersenbloeding ternauwernood overleefd, de ander is herstellende van een kleine burn-out, dus aan actuele inzichten over het leven en de invulling daarvan ontbrak het ons niet, op deze zonnige woensdagmiddag op het achterdek van de SS Rotterdam.

Gevraagd naar wat mij zoal bezig houdt tegenwoordig, deed ik uitgebreid verslag van mijn plannen en mijn nieuwe richting. Waarna men zich af vroeg of 34 nou niet net wat jong was voor een midlife crisis. Ja, ach, misschien wel. Overigens zie ik mijn huidige staat absoluut niet als crisis, laten we wel wezen. Ik ben altijd al heel erg bewust bezig geweest met wat ik allemaal wel en niet wilde en wat ik zoal nog meer zou kunnen willen. Tot vermoeiens toe, mag ik ook wel zeggen. En daar hoop ik een crisis juist mee te voorkomen.

Later dacht ik nog wat door over de midlife crisis. Alle emancipatie ten spijt is dat toch nog steeds een mannen-ding. Althans, ik hoor het zelden gebruikt worden in relatie tot een vrouw. Komt dat doordat vrouwen bewuster met de richting van hun leven bezig zijn dan mannen, misschien? Laten ze hun dromen en wensen minder makkelijk ondersneeuwen door de realiteit van elke dag? Toch kan ik me levendig voorstellen dat je jezelf ineens terugvindt op je 49ste in een leeg huis en een wat saaie baan die vooral combineerbaar moest zijn met de kinderen, een iets uitgezakte man die zwijgzaam wat aanfilateleert en geen idee meer wie je zelf ook weer was voordat gezin en werk dat voor je gingen bepalen. Ingrediënten genoeg voor een crisis, lijkt me. Maar als daar al sprake van is, biedt men die blijkbaar stilletjes het hoofd.

Mijn oude vrienden lijkt het bespaard te blijven. Sinds de hersenbloeding ziet Diederik de tijd die hij nog heeft als een aangenaam extraatje, waar hij niets beters mee kan doen dat er zoveel mogelijk van genieten. En Maarten filateleert bescheiden verder, drinkt goeie whisky, bereist eilanden waarvan de naam met een S begint en gaat weer vooral leuke dingen doen op z’n werk. Crisis, geen crisis, it’s all in the mind.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.